50.296433, 18.917130 50.315928, 18.901377 50.315330, 18.899312 50.302825, 18.915584 50.304768, 18.908905 50.308063, 18.920511 50.296433, 18.917130 50.303622, 18.908565 50.311475, 18.899771 50.312749, 18.899660
Początki Świętochłowic, pierwotnie wsi rycerskiej, sięgają XII wieku. Miejscowość po raz pierwszy jest wymieniona w 1313 r., w dokumencie księcia Ziemowita. Do końca XVIII w. Świętochłowice   składały   się   z   dwóch   odrębnych   osad:   Małych   Świętochłowic, mieszczących się w okolicach dzisiejszej ulicy Żołnierskiej oraz nieco późniejszych, założonych na prawie magdeburskim, Wielkich Świętochłowic, rozlokowanych wzdłuż rzeki Rawy i obecnej ulicy Wyzwolenia. Miejscowość wielokrotnie zmieniała właścicieli. W 1828   r.   obszar   dworski   Świętochłowic   nabył   hrabia   Karl   Lazarus   Henckel   von Donnersmarck, który wraz z synem Gwidonem przyczynił się do rozwoju przemysłowego Świętochłowic. Niewielka wieś, licząca na początku XIX w. ok. 150 mieszkańców, w ciągu kilku  dziesięcioleci zmieniła  się w wielotysięczną osadę  przemysłową. Największymi zakładami działającymi na tym terenie były: huta żelaza „Falva" (później „Florian") oraz kopalnia węgla kamiennego „Deutschland" (później „Polska"), która powstała w wyniku połączenia kilku mniejszych zakładów górniczych. W 1846 roku Świętochłowice znalazły się na głównej trasie Kolei Górnośląskiej, zaś w 1879 roku zbudowano nowoczesną drogę, dzisiejszą ulicę Katowicką, która prowadziła do dworca kolejowego, mieszczącego się wówczas w pobliżu obecnego Urzędu Miejskiego. Wkrótce wytyczono sieć pozostałych ulic i  powstała zabudowa  dzisiejszego  śródmieścia. W wyniku  plebiscytu  w  1922  roku, Świętochłowice znalazły się w granicach Polski i zostały podniesione do rangi miejscowości powiatowej. Powiat świętochłowicki obejmował 16 okolicznych gmin. Prawa miejskie Świętochłowice uzyskały 1 stycznia 1947 r., a w 1951 r. wraz z Lipinami i Chropaczowem, stały się one miastem wydzielonym na prawach powiatu.
50.296433, 18.917130

Ścieżki rowerowe - mapa google